<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-2"?>

<rss version="2.0" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"><channel>
<title>Herbata.xmc.pl</title>
<pubDate>Mon, 13 Nov 2006 09:07:10 +0100</pubDate>
<link>http://www.herbata.xmc.pl/</link>
<description>Herbata</description>
<language>pl</language>
<image>
 <title>Herbata.xmc.pl</title>
 <url>http://www.herbata.xmc.pl/images/logo.gif</url>
 <link>http://www.herbata.xmc.pl/</link>
</image>
<webMaster>tome&#107;&#064;&#109;106.com</webMaster>
<item>
<title>Sposoby parzenia</title>
<link>http://www.herbata.xmc.pl/index.php?name=News&amp;file=article&amp;sid=7</link>
<description>W wielu krajach dopracowano się narodowych metod przyrządzania herbacianego napoju. Mają one swoje źródło w kulturowych, specyficznych tradycjach i zwyczajach poszczególnych ludów. Klasycznym sposobem jest metoda chińska, którą - obok metody japońskiej - używa sie za najbardziej prawidłową. Porównajmy te metody, a zobaczymy jakim zmianom uległa sztuka parzenia herbaty u innych narodów. Chińczycy - zgodnie z ich narodowym zwyczajem - zaparzają herbatę nie w czajniczku, lecz w specjalnej czarce z przykrywką, tzw. haiwanie o pojemności 150-200 ml. Haiwan jest naczyniem o specjalnym rozszerzającym sie ku górze kształcie, zaś przykrywa znajduje się poniżej górnej krawędzi czarki - tak, że prawie dotyka powierzchni naparu.
</description>
<pubDate>Mon, 13 Nov 2006 09:07:10 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Przysłowia i Anegdoty</title>
<link>http://www.herbata.xmc.pl/index.php?name=News&amp;file=article&amp;sid=6</link>
<description>Jedną z głównych przyczyn powolnego rozpowszechniania się herbaty jako napoju w Europie było, w pierwszym okresie, nieumiejętne obchodzenie się z nią. W każdym prawie kraju istnieją więc różne żartobliwe anegdoty o przyrządzaniu herbaty. Przypomnijmy anegdotę o angielskim marynarzu, który w podarunku przysłał swojej matce funt herbaty. Matka, chcąc ugościć sąsiadki wykwintnym, zamorskim daniem, ugotowała w rondelku cały funt herbaty. Następnie odlała gorzką, jej zdaniem niepotrzebną brązową wodę, a na talerz wyłożyła wygotowane liście herbaty i polała je śmietanką.
</description>
<pubDate>Mon, 13 Nov 2006 09:05:58 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Inne zastosowania herbaty</title>
<link>http://www.herbata.xmc.pl/index.php?name=News&amp;file=article&amp;sid=5</link>
<description>Herbata znana jest u nas przede wszystkim jako aromatyczny napój herbaciany. Tymczasem zastosowanie liści, a nawet nasion krzewu herbacianego jest znacznie szersza i w wielu krajach surowce herbaciane przetwarza się i używa w różnych dziedzinach życia, a m.in.:

Herbata jako środek leczniczy - może być wykorzystywana w postaci soku ze świeżych liści, ekstraktu lub suchego, drobno utartego proszku do leczenia oparzeń, wewnętrznych i zewnętrznychowrzodzeń, a także do przerywania wymiotów.
</description>
<pubDate>Mon, 13 Nov 2006 08:55:57 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>O różnych herbatach</title>
<link>http://www.herbata.xmc.pl/index.php?name=News&amp;file=article&amp;sid=4</link>
<description>Herbatę produkuje się z liści i pąków rośliny, której naukowa nazwa brzmi: Camellia sinensis (dawna nazwa: Thea sinensis). Najpopularniejsza jest obecnie odmiana, zwana herbatą chińską (Camelia sinensis var. sinensis), pochodząca najprawdopodobniej z południowych Chin. Jest ona krzewem lub drzewem wysokości od 3 m (odmiany hodowlane) do 15 m (odmiany dzikie). Liście herbaty chińskiej są jajowate (ok. 6 cm na 3 cm) i ostro ząbkowane. Białe i wonne kwiaty rozwijają się od września do grudnia. Uprawiana była w Chinach już przed 3 tys. lat. W Japonii pojawiła się na przełomie VIII i IX wieku, a w Indiach i na Cejlonie w XVIII wieku. Obecnie uprawia się ją także w obydwu Amerykach i niektórych rejonach Europy (Portugalia, Sycylia). 
</description>
<pubDate>Mon, 13 Nov 2006 08:48:59 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Ceremonia herbaciana</title>
<link>http://www.herbata.xmc.pl/index.php?name=News&amp;file=article&amp;sid=3</link>
<description>W Japonii, również i obecnie, celebruje się zwyczaj picia tzw. &quot;herbaty ceremonialnej&quot;, którą parzy się podczas obrzędów religijnych lub przy szczególne doniosłych okazjach. Przygotowanie takiej herbaty oraz uroczyste jej picie (jap. cianoju) stanowi dość długą ceremonię, która w całości odbywa się na oczach jej uczestników. Jest to przy tym niezwykle barwne widowisko w rodzaju pantonimy.
Na wstępie kobiety rozcierają liście zielonej herbaty &quot;tien-cza&quot; na bardzo drobny proszek. Towarzyszą temu piękne, plastyczne ruchy ciała i różne gesty. Sproszkowaną herbatę wsypuje się z pietyzmem niewielkimi porcjami do filiżanki o wymyślnym kształcie lub do specjalnego czajnika w kształcie elipsy i w ślad za każdą wsypaną porcją, takimi samymi maleńkimi porcjami, wlewa się gorącą wodę. </description>
<pubDate>Mon, 13 Nov 2006 08:47:32 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Zielona herbata</title>
<link>http://www.herbata.xmc.pl/index.php?name=News&amp;file=article&amp;sid=2</link>
<description>Cztery filiżanki zielonej herbaty dziennie mogą uchronić cię przed rakiem skóry - twierdzą naukowcy. Podobne właściwości mają najprawdopodobniej kremy do pielęgnacji skóry, zawierające aktywne składniki zielonych listków.

Napar ten zawiera antyoksydanty (antyutleniacze), zapobiegające rakowi skóry. Na razie stwierdzono to u myszy, ale wkrótce badacze zamierzają sprawdzić, czy tak jest i u ludzi. Już wcześniejsze badania wskazywały, że substancje zawarte w zielonej herbacie, zwane polifenolami, niszczą komórki rakowe i mogą powstrzymać ich rozwój.</description>
<pubDate>Mon, 13 Nov 2006 08:43:08 +0100</pubDate>
</item>
<item>
<title>Droga Herbaty</title>
<link>http://www.herbata.xmc.pl/index.php?name=News&amp;file=article&amp;sid=1</link>
<description>Ludzie zaczęli delektować się herbatą 3 tys. lat temu w Chinach. Dziś pija się ją również z cytryną, mlekiem, przyprawami, a w Tybecie nawet z dodatkiem masła.

Herbatę dla Europy odkryli w początkach XVII wieku holenderscy i portugalscy kupcy, prowadzący w tym czasie ożywiony handel na Dalekim Wschodzie. W ładowniach żaglowców wraz z innymi cennymi towarami, takimi jak tkaniny jedwabne, przyprawy korzenne czy porcelana, przemierzała pod okiem wytrawnych żeglarzy tysiące mil, z Chin do Europy, aby po wielomiesięcznej podróży dotrzeć do portugalskich i holenderskich portów, skąd ekspediowano ją dalej do Niemiec, Francji, Włoch oraz krajów bałtyckich.</description>
<pubDate>Sun, 12 Nov 2006 06:20:07 +0100</pubDate>
</item>
</channel>
</rss>

